سالگرداحمد شاملو
آثار من خود اتوبیوگرافی کاملی است.من به این حقیقت معتقدم که شعر ، برداشت هایی از زندگی
نیست بلکه یکسره خود زندگیست.
با گیاه بیابانم
خویشی و پیوندی نیست
خود اگرچه درد رستن و ریشه کردن با من است و هراس بی بار و بری .
و در این گلخن مغموم
پای در جای
چنان ام
که مازوی پیر
بندی دره ای تنگ.
و ریشه های فولادم
در ظلمت سنگ
مقصدی بی رحمانه را جاودانه در سفرند .
*
مرگ من سفری نیست،
هجرتی ست
از سرزمینی که دوست نمی داشتم
به خاطر نامردمانش.
خود آیا از چه هنگام این چنین
آئین مردمی
از دست بنهادید؟
*
پر پرواز ندارم
اما
دلی دارم و حسرت درناها.
و به هنگامی که مرغان مهاجر
در در یاچه ای ماهتاب 
پارو می کشند،
خوشا رها کردن و رفتن !
خوابی دیگر
به مردابی دیگر !
خوشا ماندابی دیگر
به ساحلی دیگر
به دریایی دیگر!
خوشا پر کشیدن ، خوشا رهایی،
خوشا اگر نه رها زیستن ،مردن به رهایی!
آه این پرنده
در این قفس تنگ
نمی خواند .
*
نهادتان ، هم به وسعت آسمان است
از آن پیش تر که خداوند
ستاره و خورشیدی بیافریند.
...
*
بندم خود اگر چه بر پای نیست
سوز سرود اسیران با من است ،
و امیدی خود را به رهاییم ار نیسن
دستی هست که اشک از چشمانم می سترد،
و نویدی خود اگر نیست
تسلایی هست .
چرا که مرا
میراث محنت روزگاران
تنها
تسلای عشقی ست
که شاهین ترازو را
به جانب کفه فردا
خم می کند.
"احمد شاملو"
احمد شاملو
در آغازِ شاعری: ا. صبح، نام شعری: ا. بامداد .
شاعر، روزنامهنگار، مترجم شعر و رمان، محقق کتاب کوچه.
احمد شاملو (ا. صبح / ا.بامداد) روز ٢١ آذر۱۳۰۴ در خانهی شمارهی ۱۳۴ .خيابان صفیعليشاه تهران متولد شد.
دورهی کودکی را به خاطر شغل پدر که افسر ارتش بود و هرچند وقت را در جايی به ماءموريت میرفت، در شهرهايی چون رشت و سميرم و اصفهان و آباده و شيراز گذراند.
.
ساعت ۹ غروب روز يکشنبه ۲ مرداد در منزلش در دهکده روحاش پرواز کرد و از شکنجهی تن آزاد شد.
سالروز درگذشت بزرگمرد شعر ايران را گرامی میداريم. روز دوم مرداد ماه (یکشنبه) فرصتی است تا با نثار تاجگلی بر آرامگاه بامداد بیغروب شعر ايران، جاودان ياد احمد شاملو، بر شكوه گل و صفای دل بيفزاييم و اين، در هنگامهای است كه طی سالهای اخير مسئولان، بیآنكه رسماً اعلام كنند ، هرگونه بام و دری را به روی ما بستهاند و بدون هيچ توجيه قانونی حتی از تشكيل جلسات مجمع عمومی سالانه كانون نويسندگان ايران جلوگيری كردهاند كه آخرين اين موارد ممانعت مسئولان و ماموران از گردهمايی ماهانهی جمع مشورتی كانون در روز سهشنبه ٢٨ تير ماه بوده است.
آيا آنان كه حتی يك گردهمايی ماهانهی فرهنگی و علنی اهل قلم را تحمل نمیكنند، سرانجام روزی خواهند فهميد كه فرهنگ و انديشه را نمیتوان با شيوههای غيرفرهنگی و سركوبگرانه به زنجير كشيد؟
كانون نويسندگان ايران
٢٩/٤/١٣٨٤